Vingeren seks neukend stel


vingeren seks neukend stel

...

Meesteresen sm

Dergelijke fabeltjes zouden lachwekkend zijn als er niet veel oudere mensen waren die hierin geloven. Een van de meest verbreide en ook sterkste belemmeringen voor een bevredigend seksleven op oudere leeftijd is niet zozeer het feit van lichamelijk verminderde vermogens, als wel de gedachte dat seksualiteit op hun leeftijd niet netjes zou zijn. Zij zouden er op die leeftijd toch langzamerhand overheen moeten zijn De waarheid omtrent oudere minnaars Voor de meeste oudere mensen is de werkelijkheid met betrekking tot liefde en seks heel anders dan jongeren zich die voorstellen.

In feite blijft het seksuele verlangen gedurende het leven bij zowel mannen als vrouwen bestaan, hoewel sommige aspecten soms wat minder zijn dan vroeger het geval was. Inderdaad hebben echtparen vaak minder gemeenschap met elkaar dan voorheen, maar zij kunnen voor het merendeel een bevredigende seksuele praktijk aan de dag leggen tot op zelfs zeer hoge leeftijd. Natuurlijk zijn er grote individuele verschillen met betrekking tot hun seksuele behoeften.

Er bestaan geen starre regels, niet ten aanzien van wat er op latere leeftijd op dit gebied wenselijk is en evenmin ten aanzien van normen of technieken die gebruikt zouden moeten worden.

Het is in feite net zoals bij jongere echtparen het geval is: Toch zouden enige algemene opmerkingen kunnen worden gemaakt. Als de seksualiteit nooit een belangrijke rol in het leven heeft ingenomen, dan zal de geslachtsdrift later nog meer verminderen.

Zij die eigenlijk nooit een genoegen hebben beleefd aan seks, vinden dan in hun leeftijd een geldig argument om er een streep onder te zetten. Uiteraard geld ook het omgekeerde; zij die in hun jongere jaren een goed seksueel leven hadden, zullen hiermee ook op oudere leeftijd doorgaan. Behoudens enige lichamelijk aandoeningen , waarbij door de arts geslachtsgemeenschap wordt ontraden, zijn er geen aspecten van de ouderdom op grond waarvan men de seksuele praktijk schadelijk of ongunstig zou moeten achten.

Veeleer kan men zeggen dat de seksualiteit een van de onderdelen van het leven is die bijdragen aan een volledig en zinvol bestaan. Lichamelijke en emotionele problemen Er zijn enkele fysieke problemen die overigens niet beperkt zijn tot de oudere leeftijd, maar die door de ouderdom geaccentueerd worden die op een bepaalde wijze de vreugde in het seksleven verstoren.

Elke ziekteperiode die niet ernstig hoeft te zijn , zoals het opspelen van een chronische kwaal als gewrichtsontsteking, kan het verlangen naar seksueel verkeer verminderen.

Als daarentegen de gezondheid verbetert, komen ook de seksuele behoeften terug. Meestal is enig geduld hierbij het beste geneesmiddel. In gevallen waarbij het normale lichamelijke herstel niet gepaard gaat met het terugkeren van de seksuele behoeften, dient men niet wanhopig te worden: Het zijn echter meestal eerder emotionele dan lichamelijke problemen die het seksleven van de oudere persoon verstoren. Zorgen of verdriet wegens het overlijden van een familielid of een goede vriend kunnen het verlies van het seksuele verlangen veroorzaken.

Angst en verdriet verdwijnen vaak met de tijd. Maar als emotionele problemen de neiging hebben om te blijven bestaan, dient men op tijd naar een psychotherapeut te gaan. Overigens kan het advies van een goede vriend of raadpleging van de huisarts al van veel waarde zijn. Seksuele zorgen van de oudere man ls een man ouder wordt, dan gaat dat gepaard met veranderingen in zijn sexuele gevoelens en gedrag. Overigens hoeft dit geen invloed te hebben op het seksuele genot van hemzelf, noch op dat van zijn partner.

Zo kan het gebeuren dat er minder spontaan erecties optreden en dat prikkeling met de hand nodig is. Ook ontstaat er na het orgasme minder snel nieuw initiatief.

Het orgasme zelfheeft de neiging minder snel en gemakkelijk te ontstaan waardoor een langere seksuele activiteit nodig is , terwijl een orgasme soms ook helemaal uitblijft. Het is voor jongere mensen moeilijk te begrijpen dat een en ander weinig invloed heeft op de essentiële vreugde van het vrijen. Veel mannen hebben weleens problemen met hun erectie. Dit is geheel en al normaal. Als echter een oudere man niet in staat is tot seksuele activiteit, dan ontstaat bij hem de gedachte dat dit wel het einde van zijn seksleven zal zijn.

Ongelukkigerwijze is de obsessie impotent te zijn in veel gevallen de oorzaak van die impotentie. Als de man na de eerste keer zijn pogingen herhaalt, dan leidt zijn gebrek aan zelfvertrouwen tot een mislukking. Het komt dan zo vaak voor, dat zijn gevoelens van schaamte en vernedering er de oorzaak van zijn dat hij verder alle pogingen opgeeft. In de meeste gevallen is alles wat noodzakelijk is om deze impotentie te genezen, de wil om in een ontspannen sfeer nieuwe pogingen te doen.

Uiteraard is de houding van de partner in dit geval erg belangrijk. Soms echter is voor dit soort toestanden psycho-seksuele behandeling noodzakelijk. In een aantal gevallen kan de impotentie veroorzaakt worden door een gebrek aan geslachtshormonen. Soms kan dit behandeld worden door toediening van het mannelijk geslachtshormoon.

Uiteraard ligt een en ander in handen van een arts, wiens advies allereerst dient te worden ingewonnen. Een van de meest voorkomende lichamelijke problemen die de seksualiteit van de oudere man bedreigen, is vergroting van de prostaatklier.

Tegenwoordig is behandeling van deze aandoening heel goed mogelijk. Meestal hoeft dit geen reden te zijn voor een langdurige vermindering van de mannelijkheid en de seksuele mogelijkheden. Seksuele zorgen van de oudere vrouw Anders dan bij de man is het resultaat van de seksuele activiteit van de vrouw niet afhankelijk van zoiets onbeheersbaars als een erectie.

En over het algemeen verandert het patroon van de seksuele interesse weinig in de loop van de jaren. Het einde van de vruchtbare periode door de laatste menstuatie de menopauze hoeft in wezen niet in te houden dat dan de mogelijkheid tot seksuele activiteit verloren is gegaan. Als de vrouw op de juiste tijd met de juiste man geconfronteerd wordt, kan seksuele activiteit voor een vrouw van zeventig hetzelfde betekenen als voor een vrouw van twintig.

Toch veroorzaakt de menopauze bepaalde veranderingen in het lichaam van de vrouw en soms kunnen deze veranderingen zorgwekkend zijn. Sommige vrouwen ervaren dat hun schede droog blijft tijdens het vrijen, waardoor de gemeenschap voor beiden pijnlijk of zelfs geheel onmogelijk wordt. Meestal kan dit probleem verholpen worden als de vrouw een smeermiddel gebruikt. In ernstigere gevallen dient een hormoonbevattende crème ingebracht te worden.

Gebruik van alle hormoonbevattende geneesmiddelen dient echter op advies en aanwijzing van de huisarts te gebeuren, omdat anders allerlei schadelijke effecten kunnen optreden. Er zijn nogal wat oudere vrouwen die een borstoperatie of een baarmoederverwijdering hebben ondergaan. Niet alleen kunnen deze operaties een relatief lange herstelperiode vergen, maar ze kunnen bovendien bij een vrouw een soort afkeer van seksuele activiteit veroorzaken.

Zowel de baarmoeder als de borsten zijn bij uitstek vrouwelijke organen. Het verlies hiervan maakt dat sommige vrouwen zich domweg minder vrouw voelen. Het kan vóórkomen dat de partner dit soort zaken totaal niet begrijpt en, zonder dat hij dit wil, zijn vrouw op een diep kwetsende wijze bejegent. In dit soort situaties helpt het misschien als de man zich voorstelt hoe het zou zijn om te leven zonder zaadballen. Mocht de vrouw in een dergelijke periode ernstig depressief zijn, dan kan een door de huisarts voorgeschreven geneesmiddel uitkomst bieden.

Maar in de meeste gevallen is begrip van de kant van de partner en misschien een kortdurend therapeutisch contact voldoende om het seksuele zelfvertrouwen te herstellen. Hoe kunnen ouderen van seks genieten? Mensen vinden vaak dat hun seksleven verbetert naarmate ze ouder worden, omdat het zelfvertrouwen en de ervaring een volledig en ongehinderd liefdeleven mogelijk maken. Toch brengt ouder worden veranderingen met zich mee die van invloed kunnen zijn op het seksleven van een echtpaar.

Het is dan ook bijzonder belangrijk voor ouder wordende mensen om zich in acht te nemen. Neem een uitgebalanceerd dieet: De huisarts kan adviezen geven over het juiste dieet. Neem geregeld beweging en doe, niet overdreven, aan sport.

Hierdoor zal men er niet alleen beter uitzien en zich beter voelen, maar met een sterker lichaam kan men uit het vrijen meer vreugde putten. Houd uw geest actief en zorg ervoor dat uw partner belangstelling voor u blijft houden. Doe mee aan hobby’s, ga eventueel naar een avondschool of meld u aan bij een hobbyclub.

U dient niet in ziekten te berusten als in een noodzakelijke consequentie van de ouderdom. Dankzij moderne behandelingen kunnen tal van aandoeningen genezen worden.

Gebruik de mogelijkheden van uw pensionering om meer variaties in uw liefdeleven aan te brengen. Vrij ook eens overdag en ook elders dan in de slaapkamer. En doe vooral wat u wilt. Het liefdeleven van echtparen die reeds enige tijd bij elkaar zijn, verloopt vaak zeer bevredigend. Dat komt doordat men elkaars acties en reacties begrijpt.

Maar als zo’n combinatie tekenen van verveling gaat vertonen, is het goed om elkaar op een nieuwe wijze tegemoet te treden, elkaars fantasie aan te moedigen en desnoods samen erotische boeken of films te bekijken. Als een van de beide partners moeite heeft om opgewonden te raken, dan moet men niet bang zijn om op een nieuwe manier te liefkozen.

Zo blijkt het vaak dat zowel mannen als vrouwen een groot genot putten uit orale seks. Als een fysieke handicap het vrijen moeilijk maakt, dan moet men niet bang zijn om met nieuwe houdingen te experimenteren. De houding waarbij beide partners op hun zij liggen en de man van de achterkant binnenkomt, is vaak gemakkelijker voor wat oudere mensen dan de traditionele houding met de man boven.

Bedenk dat bij het liefdesspel niet alles draait om erectie en penetratie en dat tedere liefkozingen even bevredigend kunnen zijn als de gemeenschap zelf. Dit geldt overigens niet alleen voor mensen op oudere leeftijd. Als er zich seksuele problemen voordoen, dan moet men die niet als onvermijdelijk beschouwen. Als u het gênant vindt om de huisarts te raadplegen, ga dan naar een van de psychoseksuele poliklinieken die verbonden zijn aan de grotere ziekenhuizen.

Daar kan men u behandelen zonder verwijsbrief van de huisarts. Opvoeding tot burgerschap is in het nieuws: Het onderwijs zelf is er al een tijdje mee bezig, en ik ook. Toen anderhalf jaar geleden een van mijn boeken over Drakeneiland op grote schaal verspreid werd door de CPNB, rook ik een kans. De democratische rechtsstaat is het waard om doorgegeven te worden, en dan moeten we wel weten hoe die werkt. In een tijd dat politici herhaaldelijk de rechter voor de voeten lopen, zelfs als ze academisch geschoold zijn, kan opvoeden in de trias politica geen kwaad.

Wonderlijkerwijs loopt het basisonderwijs nu eens voorop. Je kunt op vrijdagmiddag bijna geen school meer binnenkomen of leerlingen proberen je koekjes aan  te smeren, of een krant, of ze lopen te koken voor de dementen om de hoek. Leerlingen runnen bedrijfjes en spelen instellinkje, hartstikke leerzaam.

Het voedt op tot burgerschap, maar inzicht in onze bestuurlijke omgangsvormen geeft dat nog niet. Daar is meer voor nodig. Hebben mensen met een onderbuik recht van bestaan? Of moeten mensen met een overactieve prefrontale kwab in een interneringskamp? De tegenstelling is actueel, want in Amerika en Italië heerst de onderbuik al. Maar waar tegenstellingen zijn, is synthese geboden.

We hebben allebei nodig. Wetenschappers met hun kwabben komen daar wellicht over een tijdje ook achter.

Kinderen brengen het al in praktijk. In het Grote Drakeneilandspel, waarin kinderen de baas zijn en hooguit heel even advies krijgen van een waterval of een eik, houden ze twee uur lang op eigen kracht een ingewikkeld economietje draaiend. Soms ziet de Schatkistbewaarder de bodem van zijn schatkist, dan moet hij halsoverkop extra belasting heffen. Een andere keer neemt de Bedrieger zijn taak iets te serieus - dan grijpt de Schout in en verrijst er onder onze ogen een rechtbank.

Ook al is het eerst een half uur chaos, daarna ontstaat er vanzelf rust en orde, want kinderen nemen hun verantwoordelijkheid als ze zich daartoe gedwongen zien. Ik waarschuwde de leerkrachten voor de chaos en de ad hoc rechtspraak. Het was vanaf het begin rustig en gezellig. Conflicten werden met praten opgelost. Iemand die zijn beroep niet leuk vond ruilde zonder mokken met iemand anders.

Er werd niet geschreeuwd, niet eens gerend. De Piramide bleek te barsten van de volwaardige burgertjes. De Bedrieger vervulde zijn taak met tegenzin en bedroog alleen als het echt moest. Het spel eindigt met verkiezingen. Met de voorste kwab stemmen doet slechts een minderheid; de meesten stemmen met hun onderbuik. En ook wel met hun maag: In Ridderkerk werd Daphne gekozen tot nieuwe Voorzitter.

Zij had geen koeken weggegeven of vriendinnetjes voorgetrokken, ze had gewoon haar taak ernstig opgevat. En zo gaat het iedere keer: De onderbuik kan dus meer dan je denkt. Maar Daphne won met een verpletterende meerderheid, want de onderbuikjes van de Piramide zijn getraind in samenleven. Misschien iets voor de VS om mee te nemen. Collega Janneke Schotveld was op een pabo waar haar gastcollege werd gepresenteerd als een corvee.

Iets wat nou eenmaal moest gebeuren, maar wanhoop niet, jullie studentekes, nadat je dat hele zure verhaal hebt uitgezeten, wacht het zoet.

Lees vooral Jannekes eigen stukje op Facebook, en zie hoe wat een beloning zou moeten zijn het karweitje werd, en het heitje Helaas hebben veel schrijvers dergelijke ervaringen. Pabostudenten zien lezen als een opgaaf, en hun magere verplichte boekenlijst als een rijstebrijberg. Aankomende leerkrachten hebben de ballen verstand van kinderliteratuur, tenzij ze ooit een voorleeswedstrijd hebben gewonnen of op een van de zeldzame goede opleidingen hebben gezeten.

Was het maar waar. Voorlezen, blijkt uit alle onderzoeken, vergroot het taalvermogen met sprongen. Niet alleen door het voorlezen zelf, is mijn stellige overtuiging, maar ook doordat kinderen zo het plezierige van lezen leren ervaren. En wat ze graag doen, doen ze vanzelf. Ouders, is ook gebleken, vergeten massaal het goede voorbeeld te geven.

Alleen een paar bofkontjes worden thuis voorgelezen. Mama zit niet met Victor Hugo op schoot, maar met Facebook.

Even hoog suikergehalte, maar wat een verschil in taal! Dus neem het die juffies-in-spe eens kwalijk als ze op de pabo komen, dat ze denken: Waar je gemiddeld twee uur over doet. En die niet héél veel intellectuele inspanning vragen Ik jureerde bij een voorleeswedstrijd waar alleen de moeders van de kandidaten kwamen aanmoedigen. Zelfs winnen is niet cool als het om lezen gaat. De winnaars op de foto zijn uitzonderingen, eenzame heldinnen. Het moet dus van de scholen komen.

Een enkele docent is zo verlicht om luisterboeken ook als boek te beschouwen - niet alleen fijn voor dyslectici, maar ook tijdens het tienuurtje, en trouwens ook om de achterbank ordelijk te houden. Apps staan nog in de kinderschoenen, de makers zijn al zo blij met de techniek dat de inhoud een beetje achterblijft; te vergelijken met de 3D-film vóór Avatar.

Oké, nog een keer heel duidelijk dus: Hou eens op dat lezen als een opgaaf voor te stellen. Nodig iedere week een schrijver uit! Beloon aanwezigheid met een mooi boek! Ik ben harder dan Selma, dus ik vroeg dat zootje appende onbenullen maar eens of ze überhaupt waren opgevoed. Het geld van jullie ouders, hè.

Dus nu gaan jullie als de sodemieter rechtop zitten en kijken jullie me áán, anders ben ik weg. Mijn geld krijg ik toch wel. Beleefdheid, dat weten ze, is hun zwakke punt. Maar het bleef corvee. Ik vrees het ergste voor mijn kleinkinderen. Een schrijver mag hopen één keer in zijn leven een onvergetelijk boek te schrijven. Vaak is dat niet zijn beste boek, maar wat doet dat ertoe als dertig, veertig jaar later mensen opeens met Sinterklaas of hun verjaardag terugverlangen naar het moment dat ze dat verhaal voor het eerst onder ogen kregen?

Ik, die nooit een boek weggooi, heb het voorrecht dan naar de kast te kunnen lopen en het boek teder in handen te nemen. Het is er nog, het heeft me vergezeld op mijn levensweg, en ik kan met het zachtgeworden kaft tussen mijn vingers het moment terughalen dat het nog fris en knapperig was, vlak voor het in mijn moeders boeklonnerende handen zou vallen.

In verschenen, vlak voor de dood van schrijver Kees Leibbrandt. Nog steeds te koop wegens onovertrefbaarheid. De magie is moeilijk grijpbaar, de stijl ligt tegen het triviale aan, het idee is samengevat domweg simpel, of simpelweg dom.

Het wordt nog steeds gevreten. Of Het malle ding van bobbistiek van Leonie Kooiker. De droom van ieder kind: Toch heb ik mij erin verliefd en verloren en zullen eventuele kleinkinderen me moeten neerslaan om het te kunnen lenen.

Het is trouwens nog steeds te koop, want zo gaat het met zulke boeken, maar het heet nu Bobbys Superding , en dat valt niet eens uit te spreken. Het zakmes , lang niet Sjoerd Kuypers mooiste, en toch dat boek dat kinderharten nog steeds doet trillen. De boekgetrouwe film brengt naar mijn overtuiging veel kinderen aan het lezen. En weer bevat het een Kinderdroom: Mijn eigen Marietje Appelgat en haar vieze vrienden is er, al zeg ik het zelf, ook zo een.

Juffen lezen het al decennia lang  voor, dat verhaal dat ik schreef op bestelling van een negenjarig kind, dat nu op de fiets van Vuurland naar Alaska trekt en haar eerste man al zowat versleten heeft.

Het is niet mijn beste boek, dat heb ik zoals gewoonlijk net geschreven, maar allà, dan maar niet de geschiedenis in als Mooischrijver. Gelukkig is het wel te krijgen. Als Schoolschrijver kom ik dit jaar met eigen leeskisten aan de start.

Omdat de Oba, die bereidwillig voor leesvoer zorgt, niet aan boeken doet die ouder zijn dan zeven jaar. Ik graas nu de tweedehandsmarkt af en maak, dat weet ik nu al zeker, met genoemde Kinderdromen zeker drie of vier kinderen voor de rest van hun leven gelukkig. Het zal jullie niet ontgaan zijn: Het modernste onderwijs gaat uit van wat kinderen willen. Fijn voor die ouders van hoogbegaafde, hoogsensitieve kinderen voor wie nee zeggen gelijk staat aan kindermishandeling - maar tóch is het een fijne ontwikkeling.

Een kind wil van nature leren, en dat doet hij door volwassenen te imiteren. Jonge beertjes stoeien, jonge aapjes neuken droog, jonge mensjes roeren op hun tabletjes. Interactie, met de leerkracht, met de lesstof zelf én met de wijde wereld is de basis. Waarom denk je dat gamen zo populair is? Omdat het kind zelf aan de knoppen zit, iets wat in de klas tot voor kort niet te halen viel.

Gek genoeg is de wereld van de lettertjesverkopers er nog niet aan toe het denkraam te resetten. Wij vinden het al heel modern van onszelf dat we erkennen dat e-books óók boeken zijn. Heel voorzichtigjes worden nieuwe mogelijkheden verkend. Plaatjes die je aan kunt klikken, wauw!

Linkjes naar Wikipedia, echt waar?! Aanklikbare geluidsfragmenten, zóóó hé! Voor ons gedurfde stappen, maar mensen die weten wat er technisch allemaal al mogelijk is, lachen erom. Het bedrijfsleven betrekt zijn klanten allang in verhalen die zich in de echte wereld afspelen. En ja, jongens, de echte wereld bestaat voor een groot deel uit pixels.

Dat zijn verhalen waar je aan mee kunt doen, ze zijn net zo immersief als romans. Je kunt je erin onderdompelen, je valt samen met de hoofdpersoon. Ik ken kinderen die liever Tolkien lézen dan de films zien.

Als je vraagt waarom, zeggen ze allemaal hetzelfde: Films en games en zelfs virtuele realiteit blijven ogenspel; andere zintuigen doen niet mee. Alleen als je leest voel je de honger, ruik je het bloed, verstijf je van kou, huil je van verlatenheid. Dat is overigens nog maar een kwestie van tijd - dankzij mijn autistische broer zit ik vaak te schudden in een bioscoopstoel, besproeid met koude druppeltjes bij wijze van wind, regen of spinnenwebben.

Die ontwikkeling gaat snel. Het duurt echt nog maar even voor je in de bioscoop ook bloed ruikt en je maag voelt rommelen. Waarom willen wij toch per se dat kinderen blijven lezen? Kun je ze kwalijk nemen dat ze Minecraft spannender vinden, als ze hun ouders óók alleen maar op hun tablet zien roeren?

Het gaat, zeggen wij dan deftig, allemaal om de taalontwikkeling. FIFA praat over het geheel genomen toch vooral in éénwoordzinnen. Het vermogen tot lezen is evolutionair gezien volkomen verwaarloosbaar. Op twee miljoen jaar ontwikkeling zijn de vijf eeuwen sinds Gutenberg echt peanuts. Ons breinnetwerk is helemaal nog niet aangepast aan lezen en schrijven.

Dat bestaat over vijftig jaar niet meer; ook winst! Om die transitie naar nieuwe vormen van vertellen probleemloos te laten verlopen moeten wij samen als de sodepatat een strategie uitstippelen om verhalen in een andere vorm te gieten. Uitgevers zullen de handen ineen moeten slaan met de game-industrie, de filmwereld en de storytelling-branch.

Wij schrijvers zullen moeten leren samenwerken met bijvoorbeeld gamebedenkers. We zullen moeten afkijken bij het onderwijs en spel als instrument moeten omarmen. De game-industrie zou moeten beseffen dat een goed verhaal een zinvolle afloop kent, dat een hoofdpersoon een ontwikkeling door moet maken, en dat een boodschap verder mag gaan dan: En weet je wat: Dit was het praatje dat ik hield op de zeepkist, Middag van het Kinderboek, 13 mei  Hoeveel boeken zou Donald Trump in zijn leven hebben gelezen?

Waarvan twee tuinboeken en een zelfhulpboek? Ik vraag dat omdat me een vreemde coïncidentie is opgevallen. Vanwege de campagne Nederland Leest, die in ook voor kinderen het thema democratie had, doe ik in bibliotheken een debatspel met kinderen.

Die matjes leg ik klaar voordat de kinderen binnenkomen, en ik let op of ze erop trappen, ze aan de kant schoppen, of er overheen stappen. De kinderen die respect tonen voor de matjes blijken gaande het spel de beste debaters. En als ik dan vraag wie er wel eens een boek leest - ja hoor, dan zijn het ook die over-de-matjes-stappers die het meeste lezen.

Beide kunnen het gevolg zijn van een goede opvoeding, of anders leidt lezen tot respect - dat laatste zou wel erg mooi zijn. Maar het verband is er. En ik schat de komende man in het Witte Huis niet in als iemand met overmatige eerbied voor de spullen van andere mensen.

Ruzie zoeken met China, vrouwen beoordelen op hun graaibaarheid Trump is een op-de-matjestrapper. De tweedeling is niet meer die tussen welgestelden en armen. De scheidslijn ligt nu tussen degenen met kennis, het juiste accent, een achtergrond in de beste buurten en op de beste scholen, met de juiste vriend op de juiste plek - kortom: Geen wonder, want hun wereldbeeld wordt samengesteld uit plaatselijke sportnieuwtjes en misdaadberichten.

Ik hoorde op een plattelandshighschool een Oostduitse gastleerling met droge ogen vertellen over haar dagelijks leven: De Amerikaantjes hoorden dat ernstig aan; het kwam geen moment bij hen op dat het misschien een grapje was.

Dankzij het algemeen stemrecht wordt de wereld straks bestierd door mensen die denken dat Denemarken de hoofdstad van Amsterdam is. Ik ben voor algemeen stemrecht, hoor.

Maar daar hoort wel de opvoeding tot burgerschap bij. Ik denk dat, om op mijn eigen vakgebied te blijven, niet alleen de CPNB en de bibliotheken, maar ook uitgevers daar een taak hebben. Helaas zijn die zich gaan gedragen als ordinaire boekverkopers. Hoe olijker de muis en hoe joliger de juf, hoe hoger de verkoopcijfers. Straatrumoer mag nog, zolang het om de hoek is, een dronken moeder, een harteloze loverboy. Die óf zijn vet krijgt, of met tranen in zijn ogen beterschap belooft, waarna de hoofdpersoon ongeblutst het lieve leventje voortzet.

Het wil nog een enkele keer voorkomen dat een verhaal in een oorlog of een bar buitenland speelt. Maar we zouden elkaar iets wijsmaken als we volhielden dat in de eigentijdse jeugdliteratuur geroofde kindhoertjes of Afrikaanse drenkelingen het winnen van olijke muizen en jolige juffen.

Oorlog, dat is het veilige domein van Vriens en Terlouw, waar alles goed komt als je maar lief bent voor je vrienden. Honger is een oplichterstruc. Verraad, dat is als je klasgenoot doorvertelt op wie je bent. Gevaar, dat is met je skateboard van een leuning afroetsjen. Ongerief, dat is met een game op moeten houden omdat het eten klaar is. Door de deur naar buiten dicht te houden, houden we onze kinderen dom. Dat is lekker kneden, hoor, voor een handige populist. Uitgevers kunnen hun verantwoordelijkheid nemen, of niet.

Wordt het een fonds waarin Marijn bij de lorredraaiers en David ontdekt de wereld zouden passen? Of verdien je liever een Frans kasteeltje bij elkaar voor de baas? Maar dan achteraf niet zeuren over die dictator. Boven in het gebouw doen honderd kinderen een spel naar aanleiding van een boek dat ze állemaal gratis van de bibliotheek hebben gekregen.

Op de afdeling daarnaast staan de kinderboeken lekker door elkaar, en niet met hun ruggetjes naar je toe, maar uitnodigend met hun gezichtjes naar voren. Een paar verdiepingen lager is een koffieconcert aan de gang.

Dementerende ouderen babbelen er in dezelfde ruimte gezellig doorheen, koffiekopjes rinkelen. Aan de muren hangt lokale kunst, het bestuur van de historische vereniging vergadert, er zijn streekproducten te koop, en de man van de onbespoten dame zit, terwijl zij bloementhee uitzoekt, lekker even te lezen. De bibliotheek van nu. Ik was toevallig in die van Veenendaal en daar heet hij Cultuurfabriek, omdat er vroeger wol werd gefabriceerd.

De caesarsalade is er uitstekend - en door het bibliotheekpersoneel zélf gemaakt. Als kind was ik altijd een beetje huiverig voor de bibliotheek. Het was er zo stil, en ik had het gevoel dat ik in een schatkamer dwaalde met alle deksels dicht.

Ik zag grote mensen doelgericht op kasten afstappen, maar ik snapte nooit hoe ze konden weten wat ze moesten kiezen. Ik durfde geen boek uit de rij te pakken om even te bekijken, want ik was bang dat ik het dan móést lenen. Later, toen ik door had waar het alfabet voor diende, kreeg ik last van catalogusangst. Ik voelde de ogen van de bibliothecaresse in mijn rug prikken als ik zenuwachtig op zoek was naar Doordat ik de volgende keer wéér bang was om te gaan, liepen de boetes altijd op - en ik had niet eens zakgeld.

Dat het met mijn leesopvoeding toch nog goed gekomen is, dank ik aan mijn vader, die zijn geld liever uitgaf aan boeken dan aan onnutte zaken als broeken, fietsen of gehakt. Mijn dochter was altijd lid van de bieb, maar ze hoefde nooit te gaan, want onze kasten zou ze van haar levensdagen niet uit kunnen lezen - al heeft ze een dappere poging gedaan. Terwijl ik dus niet oplette, veranderde de bibliotheek van een heiligdom waar je stiller deed dan in de kerk langzaam in een dorpsplein - en de pomp is niet dat cappuccinokabaalapparaat maar de uitleenbalie.

De bibliotheek-plus is de kern geworden van grote dorpen en levendige steden, het is een hangplek voor ouderen en jongeren en zwerfmoeders, het is een toevlucht voor eenzamen, voor de mannen van onbespoten vrouwen, voor de vrouwen van autistische mannen, een plek waar hoofddoekmeisjes zichzelf kunnen zijn.

Het is een bijenkorf waar je nooit alleen bent maar waar je tegelijk uit de wereld kunt stappen, je eigen schuilplaats in, je eigen avonturen tegemoet. En nu moet de bibliotheek dus ook een broedplaats voor de democratie worden - het thema van Nederland Leest deze maand. Ik schrijf dit in de week dat Donald Trump door niet eens alléén boze witte mannen in het zadel is geholpen en de analytici over elkaar struikelen in hun haast uit te leggen dat het allemaal gaat over gehoord worden.

Op televisie zegt een gewone mevrouw dat met haar geen rekening wordt gehouden, dat alle verkiezingsbeloften worden gebroken; ze stemt op Wilders. En omdat die binnen 24 uur zijn eerste verkiezingsbelofte brak, kunnen de politici die met haar zijn komen praten hun lachen niet houden - maar hé: We hebben het hier allemaal behoorlijk goed, ook de armen. Wat zij heeft gemist, is een opvoeding tot mondig burger, ze mocht wel meepraten, maar ze kón het niet.

Ze was misschien dyslectisch of te ongedurig of aan de domme kant - maar meepraten kan iedereen leren. Als we maar ons best doen om te luisteren, als het maar niet op één manier hoeft, als ieders vaardigheden even hoog worden aangeslagen. Beneden in de Cultuurfabriek is de goed opgeleide bibliothecaresse blij met de man die het kabaalapparaat komt repareren.

En boven profiteert het stille kind dat snapt hoe democratie werkt, van de durfal die de roeptoeter aan zijn mond durft te zetten. De broedplaats waar we dit van elkaar kunnen leren, is de bibliotheek van nu, en ik ben er hartstikke trots op! Oudere schrijvers - ik ook, tot mijn schaamte - kunnen verschrikkelijk mekkeren dat er van hun vak meer niet te leven valt.

Jarenlang heb ik uitgevers, journalisten, bibliothecarissen, leraren, vrienden, willekeurige receptiegangers en collectanten lastiggevallen met het gezeur over mijn armoedje. Dat was, achteraf, enórm onterecht en ik bied iedereen die ten prooi is gevallen aan mijn zieligdoenerij alsnog nederig mijn verontschuldigingen aan.

Ik had tenslotte gewoon een baan bij de post kunnen nemen, zoals iedere zichzelf respecterende kunstenaar. Of in het onderwijs kunnen onderduiken, journalist kunnen blijven, voor mijn part kralen kunnen gaan verkopen op internet - hoezo moet ik van mijn hobby kunnen leven? Je kunt er lang of kort over praten, maar waar geen vraag naar is, dat hoeft er niet te zijn. Als wij geen geld over hebben voor boeken, dan vinden we zeker andere dingen belangrijker.

Hebbedingetjes met batterijen, of lippen uit een catalógus. Voor hen blijf ik dus proberen ooit dat ultieme prachtboek uit mezelf te halen. Maar daar zou verder niemand last van moeten hebben. Een paar van de jeremiades waar wij u mee lastigvallen: Er worden ieder jaar weer meer boeken verkocht - al zijn het dan misschien geen romans. Een slimme schrijver schakelt over op tuin-, vogeltjes- of kookboeken.

U gelooft het misschien niet, maar Hans Dorrestijn schreef vroeger verhalen. En ook Abdelkader Benali, u kent hem wel van zijn kokkerellerij, is tijdig omgeswitcht, mede dankzij een handige partnerkeuze. Dat zijn helemaal geen lezers, dat zijn leeghoofden die willen stoefen over de drieduizend boeken in hun handtas. Laat ze toch lekker! Daar eten wij echt geen boterham minder om. De leenvergoeding holt achteruit.

Ik heb de afgelopen zeven jaar ieder jaar weer duizend euro minder leengeld gekregen dan het jaar ervoor. Of zijn die gewoon nog stééds in goede doen? Wie de keuze maakt Hogere Kunst te vervaardigen in plaats van poepies voor het soepie te doen, kiest dus niet voor het grote geld; elk voordeel heb De Nederlandse crickettop harkt toch ook minder binnen dan Messi?

Maar wie zijn neus ophaalt voor commercie, kan altijd nog terecht bij het Fonds voor de Letteren. Griffelschrijvers leven vaker wel dan niet van overheidssteun, een soort aanvullende bijstand.

Sinds ik dat weet, durf ik ook af en toe mijn hand op te houden. Zolang bazen nog vragen om sollicitatiebrieven en bestuurders om in letters gegoten rapporten, blijft er behoefte aan geletterden. Voor zolang als het duurt moet het onderwijs dus mensen blijven afleveren die kunnen lezen en schrijven. Daar ligt de kans voor de oudere schrijver, die stakker zonder nering ofte pensioen.

We kunnen namelijk na al die jaren rondtoeren ontzettend goed leesbevorderen. En daar ís me toch een vraag naar tegenwoordig! Leven van de pen lukt me in dit tijdsgewricht niet meer, dus moet ik wel gaan leven van mijn grote mond.

En anders meld ik me bij PostNL. Omdat ster-kinderboekhandelaren Carole en Bart de Mooij met pensioen gaan, grasduin ik op de site Lezenisleuk. Wie zijn ze, de nieuwe en oude mensen achter de toonbank? Dat zie je in één oogopslag aan de titels in hun top drie. Ik herken er dierbaren: Soldaten huilen niet en Mister Orange. Goed volk, daar bij Lezenisleuk.

Vroeger ging je bij een nieuwe kennis onmiddellijk voor de boekenkast staan om te weten bij wie je was beland. Volgden ze in dit huis de hitlijsten? Durfden ze iets buitenissigs aan?

Hadden ze hun kinderboeken bewaard? Stond De negerhut van oom Tom nog in het zicht? Hadden ze Schoolidyllen weggedaan? Die cultuursnackers zijn ook cultuur poepers geworden. Veel boeken hálen hun boekenkast niet eens. Die gaan meteen naar Boekwinkeltjes. Zo groeien generaties op zonder tastbaar leesverleden. Michaël Zeeman, die geen huis kon vinden waar hij zijn honderdduizend banden in onder kon brengen, was toen al een zonderling; nu zouden ze hem opbergen.

Want waarom zou je boeken moeten hébben? Zijn ze niet met één klik binnen te halen, waar je ook bent en zelfs in je pyjama? En zo licht als ze zijn op vakantie! De jonkies die geen eigen auto en geen eigen vakantiehuis willen omdat het veel leuker is om nu eens dit en dan eens dat, en ook veel goedkoper, die hoeven nooit een boekenkast erbij te kopen.

Gelezen exemplaren worden zwerfboeken via een geinig kastje van sloophout tegen een gevel. Maar mijn boeken zijn mijn vrienden. Ze hebben mijn hele leven meegemaakt, ze waren erbij, ze weten het nog, en ze veranderen met me mee.

Ik hoorde Cees Nooteboom eens zeggen: Tijdens het regime van afwezige ouders, harteloze broers, trouweloze vriendjes, hardvochtige vriendinnen, tirannieke mannen, afvallige kinderen en in maanden dat ik helemaal niemand had, sleepten zij me door het leven.

Dankzij Het kleine huis op de prairie heb ik een verschrikkelijke zomer doorstaan - griep die niet meer ophield, een kat die stierf, de vriendin die me verraadde. Alleen Anne Frank begreep me als ik naar mijn kamer was gestuurd, Droomkoninkje maakte een hersenvliesontsteking tot een topervaring, Old Shatterhand troostte me in mijn brugklasbestaan en Tonke Dragt hielp me toen ik midden in een verliefdheid van school werd geplukt. Corso het ezeltje verdreef de eenzaamheid toen ik veel te veel broertjes kreeg en Dik Trom hielp me aan mijn eigen versie van een gouden hart.

Soms, als het leven even geen zin meer heeft, hoef ik maar naar een van mijn boekenkasten te kijken om te weten dat ik nooit helemaal alleen ben geweest. Trouwens, Alet Schouten is zelfs postuum nog mijn beste vriendin. Nou, van tijd tot tijd zet ik een beduimeld omslag op mijn Instagram-account.

Meteen regent het hartjes. Mijn moeder, die niet meer weet wat je moet doen als de telefoon gaat, woont tussen wanden vol leesverleden. Tegenwoordig leest ze alleen nog maar mijn boeken - de hele rij van meer dan honderd titels, en dan weer opnieuw.

Langzamerhand hangen de flarden erbij, en zo kan ik zien en voelen dat de trouwste van háár dierbaren uit mijn hart komen, en is alles achteraf alsnog oké.

Adnan  heeft Slaaf kindje slaaf gelezen, en nu is hij even de hoofdpersoon. Domingo bedenkt dat we haar Nanda kunnen noemen: De kinderen gieren, maar Nanda schudt gewoon van nee. Nanda heeft een slaaf gekregen voor haar verjaardag. Ze is blij met hem, vertelt ze, want hij kan dingen dragen en goed koken. Ze is ook blij met haar zweep. Adnans haar is zwart, zijn huid is donkerbruin, en hij heeft naar alle waarschijnlijkheid een tollie.

Voor mij is het een verrassing dat hij zich liever als meisje laat interviewen dan als cadeautje. Maar mijn denken wordt gestuurd door zijn uiterlijk. Een fout die witte mensen wel vaker maken. Kyara en Sharon willen het boek niet lezen. Ze heeft geen idee. We hebben het eigenlijk over een stuk of drie, vier, boeken.

Nee, vijf, want ik las het nog weer anders. Levis heet vandaag Ali. Levis valt even uit zijn rol: In het verhaal dat ík ken is het Ali zelf die wordt uitgescholden voor zeme l en boeler , en die ook inderdaad op jongens valt.

Want de hoofdpersoon in zijn eigen leven is hij zelf, en hij valt op meisjes. Nou ja, nu nog even niet. Mike of  Byran vertelt van alles over zichzelf dat nergens staat geschreven.

Net als in De groeten van Mike wil hij niet naar een pleeggezin, en hij legt het uit: Wie kent er iemand die verslaafd is? Bijna alle kinderen wel. Drank, gamen, eten, zowat alles komt voorbij, inclusief een aan televisie verslaafde oma. Aan het eind van de dag besef ik dat we het op één ochtend - taf, taf, taf, taf! Heb ik niks voor hoeven doen; de boeken hadden ze zelf uitgekozen. Maar ik ben wel blij dat niet álle ouders over de schouders van hun kinderen meekijken.

Iedere jeugdboekenschrijver praat erover, met afschuw in de stem: De onjuf kijkt op noch om, behalve wanneer het zó rumoerig wordt dat ze opschrikt. Dan roept ze, dwars door het voorlezen heen, en net zo makkelijk seconden voor de pointe, met nietsontziende stem de onruststoker tot de orde: Je hebt toch wel maníéren geleerd? En ze bestaan in varianten.

Laatst had ik echt een superonjuf. Juf Monique wapperde vaag in mijn richting. Geen stagiaire van negentien, nee, ze had zelf vast al puberkinderen. Ik was dus meteen al zó van mijn apropos dat niet de hele klas overtuigd raakte dat het interessant kon zijn om mee te doen - en als ook de juf het niet de moeite waard vindt, wat zou je dan? Toen ik na afloop vroeg of iemand nog wat wilde zeggen, keek juf Monique op. Jazéker had ze wat op te merken! Ik had de kinderen in een kring moeten zetten, dan hadden ze vast beter opgelet.

Daar moest ze tien seconden over nadenken. Ze groette niet, toen ik wegging. Misschien lag het aan de school, want de volgende juf was nog erger. We waren wat te laat begonnen en ik had een vol programma. De juf liet af en toe haar nakijkwerk in de steek en verdween. Misschien blaasontsteking, dacht ik. Maar op zeker moment bleek ze in de gang te zitten, terwijl ze door de glazen deur naar binnen loerde. De kinderen hadden er geen erg in, die zaten helemaal in een van mijn spelverhalen. Om kwart voor twaalf zat ze weer op haar plek en vroeg ze - midden in een uitleg van mij - of het nog lang ging duren.

Het spel naderde zijn ontknoping, maar er zat een educatief staartje aan dat ik ook nog wilde afwikkelen. Ze mochten erbij lopen en praten en niemand had kriebelbillen. De school had een continurooster en niemand hoefde dus naar huis. Ik moest dus klokslag twaalf stoppen, net toen het spannend werd.

Juf Claartje slaagde er vervolgens in om ook nog de deur van de koffiekamer voor mijn neus dicht te doen. Ik blijf dan op de gang staan. Later hoorde ik dat ze net gestopt was met roken. Misschien was dat het. Gelukkig is de onjuf - je hebt ze ook in het man - een uitzondering. De meeste juffen vinden dat hun klas boft dat je komt en hebben minstens één boek van je voorgelezen.

De leukste slepen een tasje oudjes mee die je moet signeren voor hun dochter, en hun klas hangt vol gloednieuwe omslagen voor je boeken. Ze kennen stapels leuke voorleesverhalen, ruimen tijd in voor iedere schrijfwedstrijd en belonen een kind dat zijn taak af heeft met leestijd. Dat zijn de juffen die snappen waaróm je kinderen aan het lezen wil krijgen, de juffen die daar veel voor over hebben - zelfs hun eigen vrije tijd.

Zulke juffen zijn Janny, Marit en Sherida, te zien op deze foto. Juffen die kinderlevens redden, juffen die je je eigen kind gunt. O, wat hou ik van die juffen! Omaproof schrijven - je moet het kunnen. Of je laat twee kleuters giechelend tussen elkaars benen kijken. Of je zet een gekke vaas op de vensterbank waar wolkjes as uit omhoog dwarrelen als je hem open peutert. Een prentenboek met griezelige platen. Die zijn geschilderd door Lucebert, en helemaal niet bedoeld voor kinderen.

Waarschijnlijk zijn ze helemaal voor niemand bedoeld, behalve voor de schilder zelf - zoals alle echte kunst. Het verhaal zelf is ook akelig: Het is een wonder dat dat verhaal is verschenen, en bij een gewone uitgeverij was dat ook nooit gelukt. Die weten wat verkoopt: Kleine Beer en Raad eens hoeveel ik van je hou of Mama kwijt. Prachtig, en je krijgt ze niet voorgelezen zonder een brok in je keel.

Die gaan steeds stapjes verder, zelfs als ze al eens uit de sloot of de vuilcontainer zijn gevist, totdat ze tenslotte bruut worden bepoteld door een vrachtwagenchauffeur. En als ze dan eindelijk thuis willen komen uithuilen, zijn wij net op een cruise - had dan even geappt! Bij Lucebert zijn álle volwassenen eng, en daar heb ik me aan gehouden.

Het boek kwam uit bij BnM Uitgevers, een geheime hobby van Ton den Boon, waar de wonderlijkste boeken verschijnen - en die hoeven niet per se omaproof te zijn.

Ik had nog speciaal een paar hele erge woorden erin gegooid, om als wisselgeld te gebruiken als de beul met het rode potlood kwam - tongpiercing, kannibaal, slachtafval, regenjas.

En natuurlijk dood als in dood. Maar Ton den Boon, van Van Dale, is dan ook een heel bijzonder mens, iemand die weet wat woorden wegen: Ik las eens uit dat boek voor in groep 7 en vroeg wat ze ervan begrepen. En daarna kwam er een verhaal over bier halen voor zijn stiefvader, en naast zijn stoel blijven staan tot het op was. Kijk, daar doe je het voor. Maar zo gaat het niet altijd. Maar zijn ouders, Stinkdier en Wasbeer, hebben andere dingen aan hun kop. Bladzij na bladzij krijgt Honingneus nul op het rekest.

Er waren prachtige platen bij van Alice Hoogstad. Maar een uitgever konden we er niet voor vinden. De ene vond de illustraties te groot, de ander het verhaal te sneu, en de derde dacht dat het niet zou passen op de plank van de boekhandel.

Het kwam gewoon niet door de oma-ballotage. Maar Wasbeer houdt niet meer van mij. Het was misschien mijn allermooiste boek geworden, maar oma wint. Verpesten de digitale media het dieplezen bij kinderen? Het aprilnummer van Leesmonitor vat de stand van het onderzoek samen. Dieplezen is helemaal kopje-onder gaan in een andere wereld, compleet met beelden en geuren en geluiden en gevoelens als honger en hoofdpijn - het gebeurt als je meegesleept wordt door een verhaal.

Je verbeelding aan de macht en je taalpapillen open. Moeten we hebben dus. Maar lukt dat nog wel tegenwoordig? De voorzichtige conclusie van Leesmonitor luidt: En passant lees ik leuke dingetjes, bijvoorbeeld: Vragen op het scherm sorteren hetzelfde effect als vragen van mama.

Ze scrollen graag en lezen dan beter en langer dan ze doen met een papieren boek. Hoe interactiever, hoe beter, voor jongetjes. Meisjes hebben genoeg aan papier; zij hoeven niet met hun vingertjes te werken om hun hersens in beweging te houden. Fijne Leesmonitor , moet iedereen spellen en uit zijn hoofd leren. Maar ik mis er wél wat in. De conclusie die opzichtig tussen de regels glinstert, blijft achterwege. Het is er een die in de grotemensenwereld allengs breder wordt aanvaard, maar in letterenland paniekerig wordt genegeerd: Geschreven teksten sterven uit.

Voorbeelden te over, en dan hoef je niet alleen naar jongens in achterstandswijken te kijken. Ik vind ze in mijn eigen leven: Dus lig ik stilletjes te luisteren naar een thriller die ik niet in mijn kast hoef. Als Schoolschrijver heb ik met mijn Talentenklasje geen papieren verhaal gemaakt, maar een filmpje, met gesproken dialogen en zelfgeknipte plaatjes. Er was een voice-over met het verhaal, dat wel eerst was opgeschreven. Maar was dat laatste echt nodig? Een ander kind deed de hele dialoog namelijk uit zijn hoofd.

Een lezer was dat jochie niet. Hoezo gaat er taalgevoel verloren als we niet lezen? En zou de taalverwerking werkelijk te lijden hebben als er geen papier tussen zit? Mijn talentjes vertélden elkaar eerst wat ze wilden opschrijven En ik wed dat kinderen die het filmpje hebben bekeken, het net zo goed kunnen navertellen als een voorleesverhaal.

Dyslexie wordt een vergeten stoornis; goed nieuws, toch? We kunnen al veel langer luisteren dan lezen. Evolutionair gezien is dat hele lezen een nieuwigheidje dat gedoemd is te verdwijnen. Lettertjes zijn een nodeloze omweg, nu het verspreiden van het woord veel makkelijker kan. We schaffen lettertjes in het dagelijks leven langzaam af. Alleen in letterenland, waar het volkje er zijn brood mee verdient, wordt erom gejammerd.

Dat de lettertjes ten onder gaan, wil toch niet zeggen dat het over en uit is met de letteren? Vroeger kon iedere boerenknecht paardrijden, nu scheurt hij op zijn trekker - en toch wordt de akker nog steeds geploegd. Pas wanneer we dat snappen, ligt de nieuwe wereld echt open. Zo, en dan wou ik nu graag verder werken aan mijn luisterboek.

Altijd weer wiegen op het gras en slingeren aan de vogelwikke en je verstoppen in het vingerhoedskruid, diep naar binnen in de paarse of de witte, maar in de witte zat een hommel. Niemand die dit net gelezen heeft zal iets anders vinden, en niemand van ons zal de auteur zijn recht op de Gouden Griffel voor dit Nachtverhaal betwisten. Maar het stond vlekkeloos in veelvoud op de planken van de bibliotheken. Het was, hoe mooi ook, een on-boek, want een boek dat niet gelezen wordt bestaat niet.

Kinderen moesten het niet. Het ging over oude mensen en andere dingen die voorbijgaan, en dat is vreselijk onherkenbaar voor een kind, maar daar zat het hem niet in. Ze kwamen er domweg niet doorheen. Voorzichtig legde hij zijn oor tegen de deur. Hij hoorde ritselende en schuifelende geluiden. Zachtjes klopte hij op de deur. Maar roep je spontaan uit: Het eerste stukje had u vast wel herkend als van Paul Biegel. Het tweede stukje kan uit willekeurig welk boek komen; dit komt toevallig uit Dolfje Weerwolfje het oerboek uit Twintig jaar is Dolfje al een niet-te-verslaan succes, en niet alleen omdat een jongetje dat af en toe in een monster verandert zoveel herkenbaarder is dan een oude kabouter.

Het is de táál van Paul van Loon die het publiek verovert. Eigenlijk zit het hem, leer ik uit het blad Onze Taal , in de combinaties van woorden. Er is taal die vertrouwd klinkt, waarin de woorden hun vaste plek hebben en niet met elkaar botsen. En aan de andere kant is er taal die tegen je trommelvlies stuitert en in je hersens knettert. Hersens houden daar niet van. Ze houden van makkelijk verteerbaar, voorgekauwd voer.

Er zijn schrijvers die daarvoor kiezen; bij hen is de sneeuw wit of ongerept of smetteloos, het applaus is oorverdovend en ovaties zijn staand, bij hen stelt mama haar vragen bezorgd, is het water koud en de vijver niet erg diep. Dat moet je durven. Zijn ogen werden groot van afschuw. Kijk, dat snapt een kind. Zijn ogen waren een zompig moeras waarin je verstikte. Het is het huh-gehalte van Biegels taal die maakt dat wij beroepslezers het zo onverdraaglijk prachtig vinden, een zilver-spuitende fontein, een goudgele honingval.

Hij zal er ook vast lezers mee hebben gelokt. Maar niet de méérderheid van de lezers. De modale lezer wil wat hij al weet. Die lust wel pap van afgelikt en voorgekauwd.

Meer Paul van Loon wil hij, en later meer Saskia Noort. Als Schoolschrijver laat ik, bij het uitkiezen van de talenten die door mogen als schrijfgezellen, de beslissing over aan de klas. Ik lees anoniem een ruimhartige selectie van hun verhalen voor en de klas stemt erover.




vingeren seks neukend stel

...



Opa beft oma stel zoekt sex

  • Als je in de tussentijd meer wil weten, google even naar Matthew Hussey:
  • Vingeren seks neukend stel
  • 1000
  • Toen ik verliefd op haar werd, had ze een relatie. Dat bestaat over vijftig jaar niet meer; ook winst!



Lange lul in kut sex in het magazijn


En ja voor mij is het ook heel bijzonder en ik geef ook echt veel om hen, wat is daar dan toch mis mee? Hans , Heeft U wel eens gehoord dat er Viagra en Cialis bestaat? Viagra als je het een enkele keer doet en geen planning van tevoren maakt. Het werkt vrij snel en is per keer heel goed te gebruiken.

Cialis neem je 5mg per dag in, 1 tabletje, een soort boontje. Zodra je opgewonden raakt gaat het werken. Het wordt niet vergoed en je moet het bij de apotheek gelijk betalen.

Kost ongeveer 78 Euro voor een doosje, plusm. Ronald , Gewoon doen als het mogelijk is en niets aantrekken van zgn onderzoekers of mening van jongeren die later zelf ook oud zullen zijn. Ik ben 55 en heb een vrouwelijke kennis van over de 80 en wij hebben ook wel eens intiem contact omdat zij niemand anders heeft. Ikke , Unicorn , Als je met je tweetjes maar gelukkig bent. Vertrouwen in elkaar… ouderwets? Stefan , Doornestpleet, Ik ben zelf net over de 55 jr maar maakt mij wel eens zorgen over het feit dat het misschien nog maar een paar jaar duurt.

Ik en mijn vrouw kennen elkaar al meer dan dertig jaar en hebben het altijd fijn gehad. Vroeger dacht ik dat het na je 50ste wel over zou zou zijn, maar het tegedeel is waar.

Onze sexuele relatie is beter dan ooit. Vroeger toen we nog kleine kinderen hadden was dat wel minder. Ik merk op oudere leeftijd dat we precies weten wat we lekker vinden en wat niet, maar vooral ook wanneer wel en wanneer niet.

Daardaar is het echt een stuk relaxter en duurt het vooral ook langer dan toen we 30 of 40 waren. Wij gebruiken ook hulpmiddelen zoals virators en zo, misschien is dat een idee voor u, zodat uw partner toch haar eindstreep haalt zoals zij hoopt. Maar nogmaals, Ik waardeer uw openheid en de gerustelling voor mij dat het niet binnen tien jaar voorbij is.

Doorenspleet , Mijn probleem is dat de penis niet stijf meer wil worden hoewel mijn sexuele behoefte en die van mijn vrouw nog volop aanwezig zijn. We zijn beiden de 70 jaar gepasseerd en willen nog steeds even graag van elkaar genieten dan 40 - 50 jaar geleden. Toch is het mijn schuld dat echte penetratie niet meer gaat.

Ook ben ik naar de huisarts geweest, zonder trouwwens mijn patner, die schaamt zich er voor. Wel doen we het geregeld handmatig, maar voor haar is dat niet het volledig klaar komen.

Seks op latere leeftijd Er zijn veel echtparen die ontdekken dat de seksualiteit beter wordt naarmate ze ouder worden. Anderzijds brengt de leeftijd bepaalde lichamelijke en emotionele problemen met zich mee, die het plezier in het vrijen kunnen bederven.

De meeste moeilijkheden kunnen echter worden opgelost. Er is eigenlijk geen reden waarom de meerderheid van oudere echtparen niet zou voortgaan om te genieten van een bevredigend seksleven. Ook hebben oudere minnaars zelfs een aantal voordelen. We hebben allemaal een bepaald beeld voor ogen als we onszelf op gevorderde leeftijd voorstellen: In dit soort droombeelden wordt zelden een plaats ingeruimd voor seks. Dat komt voor een belangrijk deel door de maatschappelijke visie vooral van de jongeren ten aanzien van ‘seksualiteit op oudere leeftijd’.

Fabels over seksualiteit In onze kindertijd idealiseren we onze ouders. Terwijl zij - als wij opgroeien - steeds minder goddelijk worden, blijft het zeer vaak moeilijk te geloven dat zij, die ons verzorgd en opgevoed hebben, net als iedereen geconfronteerd kunnen worden met seksuele behoeften en spanningen. Zo komt het dat jongeren, zelfs tegenwoordig, het idee hebben dat seksuele activiteit en bevrediging slechts voorbehouden zijn aan personen van vijftien tot dertig jaar.

Daarna, vooral bij echtparen, zou het vrijen ontaarden in een sleur, die - tot opluchting van beiden - tenslotte helemaal ophoudt. Veel jonge mensen achten het niet erg waarschijnlijk dat mannen en vrouwen op hun veertigste nog tot enige hartstocht in staat zijn. En als zij geconfronteerd worden met de realiteit hiervan, vinden zij deze zorgwekkend en soms zelfs smakeloos of walgelijk. De gedachte echter dat er mensen zijn die nog op hun zestigste of zevenstigste aan seks denken en doen, wordt door een aantal mensen niet slechts als onbehoorlijk, maar zelfs als abnormaal en ziekelijk beschouwd.

Dergelijke fabeltjes zouden lachwekkend zijn als er niet veel oudere mensen waren die hierin geloven. Een van de meest verbreide en ook sterkste belemmeringen voor een bevredigend seksleven op oudere leeftijd is niet zozeer het feit van lichamelijk verminderde vermogens, als wel de gedachte dat seksualiteit op hun leeftijd niet netjes zou zijn.

Zij zouden er op die leeftijd toch langzamerhand overheen moeten zijn De waarheid omtrent oudere minnaars Voor de meeste oudere mensen is de werkelijkheid met betrekking tot liefde en seks heel anders dan jongeren zich die voorstellen. In feite blijft het seksuele verlangen gedurende het leven bij zowel mannen als vrouwen bestaan, hoewel sommige aspecten soms wat minder zijn dan vroeger het geval was.

Inderdaad hebben echtparen vaak minder gemeenschap met elkaar dan voorheen, maar zij kunnen voor het merendeel een bevredigende seksuele praktijk aan de dag leggen tot op zelfs zeer hoge leeftijd. Natuurlijk zijn er grote individuele verschillen met betrekking tot hun seksuele behoeften. Er bestaan geen starre regels, niet ten aanzien van wat er op latere leeftijd op dit gebied wenselijk is en evenmin ten aanzien van normen of technieken die gebruikt zouden moeten worden.

Het is in feite net zoals bij jongere echtparen het geval is: Toch zouden enige algemene opmerkingen kunnen worden gemaakt. Als de seksualiteit nooit een belangrijke rol in het leven heeft ingenomen, dan zal de geslachtsdrift later nog meer verminderen. Zij die eigenlijk nooit een genoegen hebben beleefd aan seks, vinden dan in hun leeftijd een geldig argument om er een streep onder te zetten.

Uiteraard geld ook het omgekeerde; zij die in hun jongere jaren een goed seksueel leven hadden, zullen hiermee ook op oudere leeftijd doorgaan.

Wel eens gehoord van het Pygmalion effect? Stel, je hebt een klas vol met kinderen. In het experiment waren het jonge kinderen, omdat ze dan vormbaarder zijn. Aan het begin van het schooljaar laat je alle kinderen een IQ test doen. De test blijft geheim voor de leraar. Aan het eind van het jaar neem je dan nog een IQ test af.

De leerlingen waarvan de leraar denkt dat ze slimmer zijn, scoren hoger. Helaas mogen dit soort onderzoeken niet meer worden uitgevoerd. Alleen al de verwachting, die een leraar heeft van een kind, kan ervoor zorgen dat het kind beter presteert.

Als je laat zien dat je hoge verwachtingen hebt van mensen, voldoen ze vaker aan die verwachtingen. Dit betekent dat het andersom ook werkt.

Als je verwacht dat iemand gaat falen en hem dat ook vertelt gebeurt dat ook vaker. Laat zien wat je verwacht van mensen en ze voldoen vaker aan die verwachtingen. We stoppen nu het Pygmalion effect even in een hoekje van ons hoofd. Moeilijke woorden waar we later op terug komen. BF Skinner een Amerikaanse psycholoog deed in een paar experimenten helaas niet met kinderen…grapje.

Een cool experiment daarvan is de Skinner Box. Hij ontdekte daarmee de theorie van operante conditionering. Een dier dus ook een vrouw legt een verband tussen de situatie waar hij in zit en zijn gedrag, mits er consequenties voor gelden. Een rat zit in een doos. Als het groene licht aan is en hij op een knop drukt, krijgt hij eten. Maar hij krijgt een stroomstoot als het rode licht aan is. Na een aantal keer heeft hij geleerd dat hij alleen bij het groene licht op de knop moet drukken.

Ze reageren sneller — ook al waren ze eerst tergend traag met het antwoorden. Je geeft ze een compliment op een eigenschap die ze niet hebben. Ze zien zich als een persoon die snel antwoord. Wil je meer van dit soort super effectieve versiertrucs? Zelfs de meest bitchy vrouwen krijg je hiermee klein. Slecht gedrag straf je omdraaien, negeren, met iemand anders praten en goed gedrag beloon je. Ik was 3 weken geleden op een date. De vrouw was bitchy en afstandelijk aan het begin van de date.

Omdat ze niet echt gezelliger werd, probeerde ik het volgende. Elke 15 minuten zei ik iets als:. Ik dacht dat we eerst nog 3 dates moesten hebben en dán pas zouden gaan zoenen.

Maar ik begrijp het, je bent gewoon een beetje verliefd op me. Terwijl je zegt dat ze verliefd is of als je haar een complimentje geeft, raak haar dan even aan. Mensen worden meer tot je aangetrokken door aanrakingen. Probeer het zelf eens. Niet alleen om vrouwen verliefd te maken. Wil je wat meer voorbeeldzinnen om haar verliefd op je te maken? Ik heb als bonus bij deze blog 7 voorbeeldzinnen die je zo kan gebruiken in gesprekken.

Klik hier  om ze te downloaden. Dit is misschien wel de krachtigste psychologische truc ooit. Als je een rijles hebt gehad; weet je nog die eerste keer?

Voordat je een kruispunt oversteekt moest je remmen, in de achterspiegel kijken, links kijken, rechts kijken en dan kon je oversteken. Maar als je nu een groen licht ziet, rij je gewoon door. We gebruiken een afsnijweg in ons hoofd. We hebben het groene licht geassocieerd met doorrijden.

Stel dat je een artikel leest over investeren. Wie vertrouw je dan meer? Als je ziet dat de schrijver Warren Buffet is, of als het iemand van een schoolkrant is? Ook al is de inhoud van de schoolkrant misschien beter dan het artikel van de bekende schrijver. Stel, je loopt door een druk stadscentrum Utrecht, Rotterdam, Amsterdam en je wordt aangesproken door een jong meisje.

Misschien dat je denkt: Je reageert daardoor kortaf of loopt door. Je weet uit vorige ervaringen wat er gaat gebeuren. Je gebruikt dus een afsnijweg en bepaalt daarop SNEL je gedrag.

Op de eerste date loop je hand in hand met een meisje. Later op de date haal je en ijsje en voert het haar. Je begrijpt het nu. Doe dezelfde dingen die haar vorige vriendje met haar deed hand in hand lopen, haar eten voeren, ouders ontmoeten etc. Door de afsnijweg die haar hersenen gebruiken, wordt ze verliefder op je. Ben je een vrouw en vind je deze manier van vrouwen verliefd maken manipulatief, slecht, verdorven en ben je héél boos?

The concept of romantic love affords a means of emotional manipulation which the male is free to exploit, since love is the only circumstance in which the female is ideologically pardoned for sexual activity.

Lees hierover meer in deze post van Tim. Wat ik doe is direct aan het begin van het gesprek veel praten. De eerste twee staan uitvoerig beschreven in dit artikel over flirttips. Andere tips om te voorkomen dat het gesprek stil valt vind je hier.

Door dit te doen raakt ze geïnvesteerd. Ze heeft wat crack geproefd en wil nu meer. Op de date gebeurde nu dit. Ze ging langere antwoorden geven, zelf verhalen vertellen en zelf vragen over mij stellen.

Dat is het punt vlak voordat ze overdosed. Het overdosis punt is wanneer je zoveel praat dat ze er gek van wordt. Het wordt too much. Vlak voordat ik dat punt bereikte, deed ik dit:. Ik leunde wat meer achterover, liet haar meer aan het woord. Ze wil weer dat gevoel terug wat ik haar eerst gaf de grapjes etc. Ze gaat haar best doen om mij aan het praten te krijgen.

Op dat punt deed ik dit: Ik pak haar hand vast en knijp erin. Dat doe ik omdat je zo haar een complimentje geeft. Als je in een relatie zit, is dit de manier om vrouwen verliefd te maken.

Omdat je elkaar zo lang ziet, is ze alleen maar meer gewend aan je persoonlijkheid. Aan het begin van een relatie ontmoet ik haar vaak 2x per week. Na een tijdje is ze het gewend en bouw ik het langzaam af 3x per maand , totdat ze steeds meer en meer haar best gaat doen. Zie het als een soort hard-to-get spelen wat vrouwen doen. Laat je door een Vrouw Versieren-  als een Baas! Als ze goed gedrag vertoont, beloon haar dan.

Ongeveer de helft van de keren. Uit dit onderzoek  blijkt dat mensen beter hun best doen als ze de ene keer wel en de andere keer niet beloond worden. Veel mannen die op date gaan met een vrouw, praten over bullshit. Dat soort dingen zijn niet belangrijk. Je kan met iedereen praten over hoe koud of warm het weer is. Je zit op een date. Is het interessanter om te praten over of je blauw of geel een mooiere kleur vindt, of praat je liever over wie zij is en wat voor dingen ze doet?

Je krijgt haar makkelijk aan het praten over die dingen. De truc is dat je altijd eerst jezelf kwetsbaar opstelt of persoonlijke verhalen vertelt. Doe alsof je ontdaan bent nadat je een kwetsbaar verhaal hebt verteld. Sta op of zeg zelfs: Zo komt het heel oprecht over.

Als je hier wat meer over wilt weten, check dan tip 6 van dit artikel over hoe je een vrouw gek op je maakt. Een van de meest onderzochte manieren om ervoor te zorgen dat mensen verliefd op je worden, is aanraking. En grappig genoeg is dat niet het enige. Met aanraking bedoel ik niet alleen vingeren. Als je het goed doet kan ze best verliefd worden, laten we daar eerlijk over zijn. Burgoon, sociaal psychologe, heeft bijvoorbeeld in bewezen dat aanraking  ervoor zorgt dat je ouder, langer, aardiger en aantrekkelijker wordt ingeschat.

Meer tips over vrouwen aanraken. Deze versiertrucs kan je best gebruiken om vrouwen verliefd te maken. Verliefdheid is natuurlijk vaag te onderscheiden van aantrekking. Stel je voor dat je vrouwen op commando verliefd kan maken. Is dat geen krachtig wapen om te hebben? Het is de macht en controle die heerlijk voelt. Maar natuurlijk moet je het alléén gebruiken als je écht verliefd op haar bent.

Soms is het best moeilijk om daar wat concreets van te gebruiken. Daarom heb ik 7 voorbeeldzinnen die je kan gebruiken om haar verliefd op je te laten worden. Gebruik ze in gesprekken en zie haar nat haar voor je smelten. Beste Sander, ik ben aardig onzeker over bepaalde dingen. En ik ben zelf geen goede prater heb jij nog bepaalde dingen achter de rug of in peto?

Heb alleen een bedenking bij dat vertellen dat ze verliefd op je is: Is het niet te direct? Het vertellen dat ze verliefd op je is, kan je met een beetje een ironisch toontje doen. Zo komt het half serieus half grappig over.

De mindset die ik erbij heb is deze: Zie het als plagen. Meestal is het beter om wat risico te nemen in plaats van veilig te spelen. Als je op veilig speelt, kom je altijd thuis… in je eentje. Hier vind je nog wat meer tips als ze hard to get speelt: Shizzle werkt dus prima. Vooral dat verhaal met dat experiment maakte het nog duidelijker.

Ondanks dat k nu al 5 jaar een vriendin heb sinds me 14de ben ik sowieso niet uit op een ander. In je stukje komen ding in voor die k zelf ook heb toegepast.. Maar je hebt me vooral vermaakt, mooie humor! Als je ooit een boek schrijft koop ik heb zeker weten! Hoi hoi een vrouwtje hier ik vind dit helemaal geweldig want vaak weten jongens niet hoe ze een meisje aan moeten pakken en hoe ze ze zouden moeten behandelen want dit zijn allemaal fijne dingen voor meiden en laten we eerlijk zijn meisjes doen dit ook bij mannen en als je dit leest als meisje zijnde kun je er ook je voordeel mee doen dus ik ben er voor.

Oh ja jongens als je dit gebruikt om meiden te misleiden das je goed recht maar ooit ontmoet je de gene waar je wel een echte relatie mee wilt en mischien ben jij dan de gene die moet huilen Dus let goed op op wie je jou truckjes los laat het lijkt me ook een verslaving te kunnen worden en dan verspil je mischien wel jou kans op echte liefde Maar ik wens jullie wel veel succes XxX Vanessa.

Operante conditionering werkt dus echt. Ik weet niet of het een sterke theorie is, denk het niet, maar grappig is het wel haha. Op een soort van foute manier.

Een aantal punten zijn zeker herkenbaar om te gebruiken, waar wij voor smelten zeg maar knuffels en passievol. Wil je een serieuze relatie met die ene speciale vrouw pas dan niet de truck toe om haar eerst 3 x pw te zien en dan 2 x pm. De vrouw van nu gaat echt niet meer zitten wachten, verwerkt de teleurstelling met de kin in de lucht en tegen de tijd dat jij spijt hebt gelooft ze jou niet meer!

Eens dat als je een serieuze relatie wilt het weinig zin heeft om haar minder vaak te zien. Dat is nogal het tegenovergestelde. Natuurlijk werkt die techniek van aantrekken en afstoten niet.

Op de meeste vrouwen wel, maar op zekere vrouwen zoals jij niet. Maar even serieus… als jij naar de tandarts gaat ga je toch ook geen advies geven aan de tandarts hoe hij het moet doen? Ook al zijn het jouw tanden. Hahha je bent Hylaries grappig hoe je het verteld jaa ik ben een vrouw haha maar mooi verwoord xd. Als je elkaar echt leuk vindt waarom zou je dan überhaupt aan een derde partij haar ouders om toestemming vragen.

Zou haar dus duidelijk maken dat ze een ander kan zoeken als ze je eerst aan haar ouders wil voorstellen. Waarschijnlijk draait ze wel terug dan. Quote Als je elkaar echt leuk vindt waarom zou je dan überhaupt aan een derde partij haar ouders om toestemming vragen.

Allereerst wil ik je te kennen geven dat het toepassen van van trucjes een teken zijn van emoties die niet op waarheid gestoeld zijn. Wij vrouwen hebben ondanks het feit jullie vermoeden dat wij dit niet inzichtelijk hebben, wel degelijk in de gaten. Door aan te geven zoals in een bovenstaand te lezen reactie te zien is, dat met name onzekere tantes hier voor vallen, vindt mijn inziens enigszins misbruik maken van. In jouw advies op de quote zoals ik vermeld heb, geef je als advies dan maar een ander te zoeken wanneer zij geen gehoor geeft aan de angst.

Hiermee doel ik op feit dat dit individu problematisch doet over het feit haar ouders jou graag eens willen ontmoeten zodat zij wellicht met een geruststellend hart hun dochter mee kunnen laten gaan met het vriendje.

Na goedkeuring kan dit ook in zijn voordeel werken! Door stoïcijns te vertellen dat ze dan maar een ander mag gaan zoeken wijst op manipulatief gedrag. Hiermee frustreer je de relatie des te meer, met als gevolg dat zaken op haar ouderlijk adres escaleren als zijnde huisarresten. Want laten wij wel zijn…. Zou jij het leuk vinden wanneer jou eigen moeder op een dusdanige wijze word behandeld?

Wanneer jij indruk hebt gekregen dat ik jou met mijn woorden op de vingers tik, dan verdient een pluim daar dit dan ook de enige juist analyse is.

Als je goed gemanipuleerd wordt dan heb je het nooit door. Deze kennis kan je niet bezitten. Je weet het namelijk niet. Misschien gebeurt het wel bij je huidige vriend als je die al hebt … Weet jij veel. Misschien betrap je slechte manipulators en heb je goeie niet door.

Waardoor je denkt dat je niet manipuleerbaar bent. Maar feit is dat je dit onmogelijk kunt weten. Geen types die betweterige reacties op blogs plaatsen. Maar chicks met een leven. Slim, mooi en zelfverzekerd. Kijk, hetgeen waar vrouwen het meest over klagen bij ons als we workshops aan vrouwen geven, is dat mannen geen initiatief tonen. Dat ze geen leiding nemen. Dat betekent dat als je het ergens niet mee eens bent, of als iets te ver gaat, dat je dat laat blijken.

Dat je dan niet zwicht voor de wens van een ander. Voor ieder weldenkend mens. Ik wilde even zeggen dat jullie absoluut helemaal gelijk hebben! Als vrouw zijnde zou ik zo graag willen dat alle mannen dit wisten.

Ik wacht alleen nog wel op een blog, waar jullie je meer gaan richten op wat vrouwen kunnen doen om een man te versieren. Zoals jullie het graag zouden willen zien. Dat zou mijn leven echt verbeteren. We zetten het onderwerp bij deze op de agenda. Super leuk en handig stukje! De Meeste dingen kan ik wel gebruiken maar sommige ook niet. Degene waar ik op val is namelijk pas 13 geen zorgen ik ook ; , zou je misschien zoiets willen maken alleen dan voor meisjes?

Super bedankt dat je dat doet ;. Lees daarnaast wat van de lichaamstaal blogs hier. Verder zou ik me vooral focussen op veel sporten en boeken lezen. Dan ben je als je ouder bent verder dan alle andere mannen. Ik wil graag iets willen weten over een vriendinuitvragen. Ik heb een vriendin van mij een berichtje verstuurd over dat ik haar graag heb en mijn hart wil tonen!

Het is nu twee dagen geleden maar ik heb van haar nog geen antwoord ontvangen. Wat denk zij of wat zijn haren plannen? Ik ben al enige tijd verliefd op een leuke vrouw.

Toen ik verliefd op haar werd, had ze een relatie. Ik zie die vrouw geregeld daar zij een frituur heeft en ik steeds bij haar friet ga eten. Een goede 2,5 jaar geleden heb ik haar gezegd dat ik stapelzot ben van haar, maar toen had ze een vriend. Telkens ik in haar frituur friet eet, zit ik op mijn vaste plek. En het valt op dat ze geregeld naar mij kijkt. Dus ik vermoed dat ook zij wel verliefd is. Nu weet ik dat ze single is. Zelfs mijn stiefvader die eens mee was gaan eten viel het op dat ze mij steeds bekijkt.

Nog even dit, zij is wel van Turkse afkomst en ik ben Vlaming. Als je nog geen praatje met haar maakt, begin dan eerst daarmee. Maak een kort praatje met haar, maar ook met andere mensen in de buurt. Zorg ervoor dat je de praatjes steeds als eerst afkapt, in plaats van dat je ze te lang aan moet houden. Wanneer je haar spreekt: Wat dacht je van donderdag of vrijdag? Focus je daar eerst op. Als je eenmaal die date hebt, lees dan deze blog: Lijkt me geen goede tactiek.

Dit is in het begin van een kennismaking wel enigszins grappig, maar op mij komt het over als dom gedrag. Ik zou me belazerd voelen wanneer ik de volgende dag wakker zou worden en dan zou beseffen dat het een trucje was. En geloof me, als ik dat door zou hebben dan denk ik ook heel veel meerdere vrouwen. Juist dit zorgt voor een kortdurende relatie wat volgens mij je bedoeling niet was…. Of misschien toch wel? Maar goed als mannen op deze manier sex willen hebben zonder de vrouw te respecteren, ga gerust je gang.

Je doet de vrouw uiteraard te kort, maar bovenal jezelf. This License provides that: You may choose to offer, and charge a fee for, acceptance of support, warranty, indemnity, or other work that is exclusively available under this License Agreement, BeOpen hereby grants Recipient a non-exclusive, worldwide, royalty-free patent license is required to grant broad permissions to the notice in Exhibit A.

Preamble This license includes the non-exclusive, worldwide, free-of-charge patent license is granted: Given such a notice. Let op dan leggen we het uit. Bezoekers van websites krijgen te maken met cookies. Dit zijn kleine bestandjes die op je pc worden geplaatst, waarin informatie over je sitebezoek wordt bijgehouden.

Ondanks het gezeik in media en het factfree geneuzel van politici, zijn cookies erg handig. Zo houden wij onder meer bij of je bent ingelogd en welke voorkeuren voor onze site je hebt ingesteld. Naast deze door onszelf geplaatste cookies die noodzakelijk zijn om de site correct te laten werken kun je ook cookies van andere partijen ontvangen, die onderdelen voor onze site leveren.

Cookies kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden om een bepaalde advertentie maar één keer te tonen. Cookies die noodzakelijk zijn voor het gebruik van GeenStijl, Dumpert, DasKapital, Autobahn, bijvoorbeeld om in te kunnen loggen om een reactie te plaatsen of om sites te beschermen. Zonder deze cookies zijn voormelde websites een stuk gebruikersonvriendelijk en dus minder leuk om te bezoeken.

Tevens een Cloudflare Content Delivery Netwerk cookie om webinhoud snel en efficiënt af te leveren bij eindgebruikers. Dat zeiden we dus al. Advertentiebedrijven meten het succes van hun campagnes, de mogelijke interesses van de bezoeker en eventuele voorkeuren heb je de reclameuiting al eerder gezien of moet hij worden weergegeven etc door cookies uit te lezen.

Heeft een advertentiebedrijf banners op meerdere websites dan kunnen de gegevens van deze websites worden gecombineerd om een beter profiel op te stellen. Zo kunnen adverteerders hun cookies op meerdere sites plaatsen en zo een gedetailleerd beeld krijgen van de interesses van de gebruiker.

Hiermee kunnen gerichter en relevantere advertenties worden weergegeven. Zo kun je na het bezoeken van een webwinkel op andere sites banners krijgen met juist de door jezelf bekeken producten of soortgelijke producten.

De websitehouder kan die cookies overigens  niet  inzien. Je hoeft niet bang te zijn voor deze bedrijven. Ze zijn best lief. En leren is leuk. Om onze bezoekersstatistieken bij te houden maken we gebruik van Google Analytics.

vingeren seks neukend stel